Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/14424 K.2019/10126

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre akıl hastalığı nedeniyle hakkında güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilen sanığa, 5271 sayılı CMK'nın 325/1. maddesi uyarınca yargılama giderlerinin yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yargılama giderinin kamu üzerinde bırakılmasına karar verilmiş ise de; aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılamayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında TCK'nın 32/1. maddesi ile birlikte CMK'nın 223/3. maddesi uyarınca ''ceza verilmesine yer olmadığına" dair karar verilmesi gerekirken, CMK.nun 223/3. maddesinden bahsedilmeyerek, aynı Kanunun 230. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-Kabule göre

a-Sanığın katılana hitaben ''Seni öldürürüm, bir daha bu bahçeye giremezsin, ananı si...eceğim'' şeklinde sözler söylediğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, sanığın eyleminin sadece TCK'nın 106/1-1. madde ve cümlesinde düzenlenen geleceğe yönelik hayat ve cinsel dokunulmazlığa saldırı niteliğinde tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, hakaret suçundan da hüküm kurulması,

b- 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte CMK'nın 253/3 maddesinde engel bulunduğu gözetilerek , yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,