Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/14653 K.2019/14705

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın aşamalarda, suçu kabul etmeyip telefon numarasının kendisi adına kayıtlı olmasına rağmen 5-6 ay kadar önce kaybettiğini savunmasına karşın, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'nun 04/09/2013 tarihli iletişimin tespiti kayıtlarının incelenmesinde, sanığın suç tarihinden bir ay öncesine kadar farklı tarihlerde oğulları ... ve ... ile görüştüğünün anlaşılması karşısında, bu kişilerle olan arama-aranma kayıtlarının sanığa sorulup savunmanın doğruluğu araştırılarak, gerekirse iletişimin tespiti kayıtlarında görüşme yapılan kişilerin de tanık olarak dinlenilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2-Bozmaya uyularak yapılan değerlendirme neticesinde, sanığın eyleminin TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesine uyduğunun kabulü durumunda ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,