Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/1547 K.2019/8874

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık hakkında hakaret suçundan zamanaşımı içerisinde hüküm kurulabileceği belirlenerek ve mala zarar verme suçu yönünden şikayetten vazgeçme beyanına rağmen mahkumiyet hükmü verildiği anlaşılmış ise de, bu hususla ilgili kanun yararına bozma yasa yoluna başvuru konusunda mahallinde değerlendirme yapılabileceği kabul edilerek dosya görüşüldü:

A-Mala zarar verme suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ... müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

B-Tehdit ve 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz isteğine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, mahkemenin TCK’nın 29. maddesinin uygulanmamasına yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmeyerek yapılan incelemede başka nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde, sanık hakkında silahla tehdit suçundan yürütülen soruşturma sırasında, yapılan ev aramasında 16 adet fişek ele geçirildiğinin ve bununla ilgili olarak da ayrı soruşturma yürütülerek kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, söz konusu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örnekleri de dosyaya konulup, mümkünse bu dosya ile birleştirilip, TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması gerektiği hususu değerlendirilerek,

kesinleşmiş mahkumiyet hükmün bulunması halinde ise tayin olunan cezanın, hükmolunacak cezadan mahsup edilmesi gerekip gerekmediği araştırılarak sonucuna göre, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçu yönünden sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın sabıkasında görülen ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK’nın 231/8. maddesine 28.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, daha önce verilen hükmün açıklanmasına geri bırakılmasına dair kararın kesinleşme tarihi itibariyle engel oluşturmaması,

tehdit ve 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçlarının zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı ve yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaatin oluşması nedeniyle hükmolunan hapis cezalarının TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesi karşısında,

sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “daha önceden HAGB kapsamında kalan mahkumiyetinin olduğu anlaşıldığından” biçimindeki yetersiz ve çelişkili gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Kabule göre de;

a-Sanık hakkında silahla tehdit suçundan hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca belirlenen denetim süresinin hükmolunan ceza miktarından az olamayacağı gözetilmeyerek 1 yıllık denetim süresinin belirlenmesi,

b-Tehdit suçundan kurulan hükümde, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak, ayrık durum da gözetilerek TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,