Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/1684 K.2015/23760

Hakaret suçundan sanık T.. P.. hakkında yapılan yargılama sonunda, mahkumiyetine dair Ankara 7. Sulh Ceza Mahkemesi'nce verilen 25.02.2013 tarih ve 2012/385 Esas 2013/262 Karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 24.04.2014 gün ve 2014/12050 Esas 2014/13614 Karar sayılı kararıyla; "Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık T.. P..'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE" karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/02/2015 gün ve 2015/43557 sayılı yazısı ile;

"Yüksek Yargıtay 4.Ceza Dairesi ile Cumhuriyet Başsavcılığımız arasındaki uyuşmazlık sanığın temyizinin süresinde olup olmadığına ilişkindir.

Şöyle ki; Gerekçeli karar sanığın gıyabında verilmiştir. Gerekçeli karar bizzat sanığa 24/04/2014 tarihinde tebliğ edilmiş olup sanık 29/04/2014 tarihli bir temyiz dilekçesi vermiştir.

UYAP sisteminde yapılan kontroller sonucunda bu temyiz dilekçesinin sisteme 29/04/2013 tarihinde girildiği ancak hakimin fiziki evrakın üzerindeki havale tarihi ile temyiz defterine kaydın 07/05/2013 tarihinde yapıldığı anlaşılmıştır.

CMK’nın 38/A maddesinin 5.fıkrası gereğince “ Elektronik imzalı belgenin elle imzalı belgeyle çelişmesi halinde UYAP ta kayıtlı olan güvenli elektronik imzalı belge geçerli kabul edilir” hükmü gereğince her ne kadar sanığın temyiz dilekçesi hakim tarafından fiziken 07/05/2013 tarihinde havale edilmiş ise de evrakın UYAP sistemine girildiği tarih olan 29/04/2013 tarihinde temyiz edildiğinin kabulü gerekecek olup sanığın temyiz isteminin süresinde olmadığı gerekçesiyle istemin reddine dair kararın isabetli olmadığı, dosyanın esastan incelenmesi gerektiği düşünülmektedir.

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, hakaret suçundan, sanık T.. P.. hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteğinin reddine dair, Dairemizin 24/04/2014 tarihli kararına ilişkindir.

III- KARAR

Sanığın yokluğunda verilen kararın, Sakarya/......... 'daki adresinde sanığa usulüne uygun olarak 24.04.2013 tarihinde tebliğ edildiği, kararı veren mahkemenin yargı çevresi dışında bulunulması halinde hükmün ne şekilde temyiz edilmesi gerektiği kararda açıkça yazılmış olmasına rağmen, sanığın temyiz dilekçesini bulunduğu yer mahkemesine vermek yerine, posta yoluyla Ankara 7. Sulh Ceza Mahkemesi'ne gönderdiği, dosya içerisine alınan belgelerden temyiz dilekçesini ihtiva eden postanın mahkeme kalemine 07.05.2013 tarihinde teslim edildiği, aynı gün içerisinde de temyiz dilekçesinin hakim tarafından havale edildiği,

dolayısıyla temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediğinin anlaşıldığı, temyiz dilekçesinin UYAP kayıtlarındaki işlem kütüğünde evrakın oluşturulma tarihi ile onaylandığı tarihin 09.05.2013 olmasının da PTT kayıtları ve hakim havale tarihiyle uyumlu olduğu, sonraki tarihte mahkeme personeli tarafından UYAP sistemine, sözü edilen dilekçenin postaya verilme tarihi olan 29.04.2013 tarihinin havale tarihi olarak yazılmasının da zuhule dayalı olduğu ve gerçek havale tarihini yansıtmadığı gözetilerek;

Dairemizin 24.04.2014 tarih ve 2014/12050 Esas 2014/13614 Karar sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE, 6352 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanunun 308. maddesinin 3. fıkrası gereğince itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 05.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.