Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/17836 K.2017/14766

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- İddianame içeriğindeki anlatıma göre, alkollü vaziyette araç kullanan sanığın hakkında TCK'nın 179.maddesi gereğince işlem yapılmak üzere kendisini hastaneye götüren müşteki polis memuruna karşı “sen istersen beni pekala idare edebilirdin, bırakırdın, adını, soyadını, ver bana, seni öldürmeyenin a...na koyacağım, seni öldüreceğim” demesi şeklinde gerçekleşen eylemin aynı Kanunun 265/1. maddesindeki "görevi yaptırmamak için direnme" suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmaksızın tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Sanığın suçunu inkar etmesinin TCK’nın 62.maddesinin uygulanmasına engel olmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

b- Sanığın, müştekinin kendisine vurduğuna dair savunması ve bu konuda 04.12.2013 tarihinde müşteki ... hakkında yaralama suçundan evrakın tefrik edilerek 2013/76763 numarasına kaydedildiğinin anlaşılması karşısında, soruşturmanın akıbeti araştırılarak sonucuna göre, TCK'nın 29.maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

c-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,