Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/1863 K.2019/8750

Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede.

1)Sanığın, olay günü hakkında hükmün açıklanması geri bırakılması kararı verilen diğer sanık ... ile birlikte elektrik işlemleri için katılanın görev yaptığı Tunceli İl Özel İdaresi Ruhsat Denetim Müdürlüğüne geldiği, sanıkların, dosyalarında evrak eksikliği olması nedeniyle katılan ile tartıştıkları ve daha sonra aşağıya indikleri, mesai bitiminde katılanın, binadan çıktığı sırada sanıkları gördüğü, sanıkların, katılana herhangi bir tehdit sözü söylemeden üzerine yürüdükleri ve tanık ...'nın, araya girerek tarafları uzaklaştırdıkları somut olay da;

sanığın eyleminin, katılanın kendisine ya da yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğine veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağına veya sair bir kötülük edeceğine dair anlam taşıdığının tereddüde mahal vermeyecek şekilde algılanması gerektiği düşünülmeden; tehdit suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı halde, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması, 2)Kabule göre de; sanığın sabıkasında görülen ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması,

CMK’nın 231/8. maddesine 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilamın engel oluşturmaması ve yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak,