KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/19392 E., 2019/16024 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ekim 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, kasten yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Sanık hakkında eşe karşı kasten yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...’un, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;
1-5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesi gereğince iddianemede gösterilen ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması kanuna aykırıdır. Somut olayda, iddianamenin anlatım kısmında sanık hakkında, mağdura karşı gerçekleştirilen tehditten bahsedilmeyerek sadece sevk maddesi gösterilmesi karşısında, iddianamede tanımlanmayan eylemden hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesine aykırı davranılması,
2-Kabule göre de;
a-Yerel mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezası paraya çevrilmek suretiyle CMK'nın 231. maddesinin 7. fıkrasına ve 11. fıkrasının 1. cümlesine aykırı davranılması,
b-Sanık hakkında tehdit suçundan verilen 5 ay hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/19392, K. 2019/16024, 16 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama