KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/21447 E., 2017/17790 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Haziran 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
317 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Katılan ile sanığın arkadaş oldukları, bu arkadaşlıklarının gönül ilişkisine dönüştüğü, ancak ileriki aşamalarda katılanın, sanıktan ayrılmaya karar verdiği, bunu kabullenmeyen sanığın, katılanı telefonla aramak ve mesaj göndermek suretiyle , katılanın kendisiyle birlikte olduğunu ailesine söyleyeceğini, arkadaşlığını sürdürmediği takdirde kendisi için iyi olmayacağını, katılanın görüştüğü başka bir şahısla görüşmelere devam ettiği takdirde başına kötü şeyler gelebileceğini , Savcılığa şikayette bulunduğu takdirde ise kendisi için iyi olmayacağını ,
bu nedenle kendisiyle görüşmeye devam etmesinin kendisi için iyi olacağını aksi takdirde katılan aleyhine etrafta aralarında gerçekleştiğini iddia ettiği ilişkileri açıklayacağını belirtmek suretiyle ve bu şekilde katılanı kendisiyle arkadaşlık ilişkisini sürdürme konusunda tehdit ettiğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, telefon mesajları dışındaki diğer sözlerin hangi kanıtlarla doğrulandığı tartışılıp açıklanmadan ve de eylemin şantaj suçunu oluşturup oluşturmayacağı da değerlendirilmeden eksik inceleme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması,
2-Kanıtlar değerlendirildikten sonra eylemin TCK 'nın 106/1-1. maddesine uyduğunun kabulü durumunda ise;
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/21447, K. 2017/17790, 14 Haziran 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama