Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/22375 K.2015/37297

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 29

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 129

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 52

CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 231

"İçtihat Metni"Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun, hükümden önce 30.06.2008 havale tarihli dilekçesiyle sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi ve hakaret suçunun kovuşturulmasının şikayete bağlı bulunması karşısında, sanığa şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Sanığın, mağdurun kendisine telefonda ağza alınmayacak sözler söylemesi nedeniyle suça konu mesajları gönderdiğini savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, tehdit suçu yönünden TCK'nın 29. maddesinin, hakaret suçu yönünden ise aynı Kanunun 129 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-Sanığın sabıkasız olması, hakaret ve tehdit suçları nedeniyle dosyaya yansıyan ve talep edilen somut (maddi) bir zararın bulunmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel oluşturmaması karşısında, CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapıldıktan sonra, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c-Her iki suçtan kurulan hükümlerde, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi gereğince adli para cezalarının 4 eşit taksitte ödenmesine karar verilirken taksit aralığının gösterilmemesi,