Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/23241 K.2017/19689

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Hakaret suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin 09/03/2015 gün ve 2014/1499 Esas ve 2015/154 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık ...'in temyiz itirazlarının REDDİYLE, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

B-Tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması neticesinde tek bir ceza verileceğinin düzenlendiği, dosya kapsamına göre sanığın müştekilere karşı aynı olay içerisinde müştereken gerçekleştirdiği tehdit eyleminin bu kapsamda değerlendirilerek, 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümlesi gereğince verilecek cezanın, aynı Kanun'un 43/2. maddesi yollamasıyla anılan maddeni 1. fıkrasına göre artırılarak belirlenmesi yerine, her bir müşteki için ayrı ayrı ceza verilmek suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,

2-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,