Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/23269 K.2020/955

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Tüm suçlar yönünden, soruşturma evresinde bilgisine başvurulan ...'ın tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak dinlenmesi ve sanığın yargılama aşamasında bildirdiği ...'ın mahkemece tanık sıfatıyla dinlenip dinlenmeyeceği konusunda herhangi bir karar verilmesi gerektiği de gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı biçimde hükümler kurulması,

2- Kabule göre,

a-Yaralama suçları yönünden, tekerrüre esas sabıkası olan sanığın lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesi karşısında, seçimlik cezalardan tercih edilen hapis cezası TCK'nın 50/2. maddesi hükmü uyarınca tekrar adli para cezasına çevrilemese de para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlardan birine çevrilip çevrilmeyeceğinin tartışılmaması,

b-Sanığın önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra dava konusu suçu işlemesi halinde TCK'nın 58. maddesinin uygulanabileceği ve 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, infazda karışıklığa neden olacak şekilde birden fazla ilamın birlikte tekerrüre esas alınması,

c-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yasa'nın 108/4, 5, 6. fıkralarında “Hakim, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler. Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıverilmeye ilişkin hükümler uygulanır. Hakim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir. Denetim süresi en fazla beş yıla kadar uzatılabilir.” hükmünü düzenlemiştir.

Buna göre denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek mahkemeye aittir.

Buna göre; hüküm kurulurken mükerrir olan sanık hakkında TCK’nın 58/7. maddesi uyarınca “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra da denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,