KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/23869 E., 2019/20112 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Aralık 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Silahla tehdit, yaralama, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan ...'nın, sanık hakkında kendisine yönelik silahla tehdit, yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümleri temyiz ettiği anlaşılmakla dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
A-Sanık hakkında silahla tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümler açısından;
Sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, olaya ilişkin görgü tanığı olduğu anlaşılan katılanın anneannesi Hava Çeker' in sanığın silahla tehdit ve hakaret eylemlerinden bahsetmemesi karşısında; katılanın beyanının ne suretle sanık savunmasına üstün tutulduğu açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçe ile hükümler kurulması,
B-Tüm suçların kabulüne göre ise;
1-Sanığın aşamalarda katılanın gelerek kendisine küfredip saldırdığını savunması, tanıklardan ...' nın da bahçe temizleyen sanığa birinin gelip saldırdığını beyan etmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre tehdit ve yaralama suçları yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
2-Sanık hakkında verilen erteli cezalara ilişkin hükümler için denetim sürelerinin ayrı ayrı belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Ertelenen hapis cezalarının alt sınırdan tayin olunmasına karşın, TCK'nın 51/3. maddesi gereğince belirlenen denetim süresinin gerekçe belirtilmeksizin en üst sınırdan belirlenmesi,
4-Silahla tehdit suçu açısından ise; mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK’nın 53/1-3. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/23869, K. 2019/20112, 19 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama