KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/23898 E., 2019/19596 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Aralık 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, Anayasanın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230, 232, 289/1-g (1412 sayılı CMUK'nın 308/7.) maddelerine aykırı davranılarak gerekçesiz hüküm kurulması,
2) Kabule göre ise;
a) Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, tanıklardan ...'ün sanığın katılanı tehdit etmediğini, ... ve ...'ın ise sanığın katılanı tehdit ettiğini beyan etmeleri, yine tehdit eylemini doğrulayan tanık ...'ın soruşturma aşamasında temyiz dışı sanık Abdullah Efe'nin katılanı tehdit ettiğini beyan etmesi karşısında; tanık ...'ın aşamalardaki beyanları arasında bulunan çelişki giderilerek, tanıklardan ...'ün beyanına neden itibar edilmediğinin açıklanıp tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,
b) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/23898, K. 2019/19596, 12 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama