Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/24810 K.2019/19262

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Görevsizlik kararı sonrasında yapılan duruşmada hazır bulunan sanık ...'ın usulüne uygun biçimde kimlik tespiti yapılmadan, 5271 sayılı CMK'nın 147. maddesi uyarınca yasal hakları hatırlatılmadan savunmasının alınması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 7, 191/3-b ve 147. maddelerine aykırı davranılması,

2-5271 sayılı CMK'nın 7. maddesi uyarınca görevsiz mahkemece yenilenmesi mümkün olmayanlar dışında, görevli olmayan hâkim veya mahkemece yapılan işlemlerin hükümsüz olması karşısında, olayın tek görgü tanığı durumunda olan ... dinlenmeden eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Tehdit eyleminin hangi sözlere dayanılarak verildiği açıklanmadan, sanıkların ne suretle önceden anlaşıp planlayarak nasıl bir iştirak iradesi ile birlikte tehdit eylemini gerçekleştirdikleri ve birlikte suç işleme kararına ne şekilde ulaştıkları hususu ile buna ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu gerekçeli kararda denetime olanak verecek şekilde tartışılıp açıklanmadan, yetersiz gerekçe birlikte tehdit suçundan sanıklar hakkında yazılı şekilde karar verilmesi,

4-Sanık ...'ın sabıkasında görülen ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK’nın 231/8. maddesine 6545 sayılı Yasa'nın 72. maddesiyle “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmesine rağmen, suç tarihi itibariyle CMK'nın 231/8. maddesinin yürürlüğe girmesinden önce işlendiği gözetilerek,

adli sicil kaydında yer alan ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel oluşturmaması ve sanığın TCK'nın 51. maddesinde düzenlenen hapis cezasının ertelenmesine engel sabıkasının bulunmaması karşısında, objektif ve subjektif yasal şartlar tartışılmadan "şartları oluşmadığı" şeklinde yasal ve yerinde olmayan TCK'nın 51 ve CMK'nın 231/5. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

./.. .2.

5-TCK'nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler ve anılan Kanun'un 53/1. maddesinde sayılan diğer hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi

6-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,