Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/25908 K.2020/379

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın savunmasında, mağdur ...'in kendisine hakaret içerikli sözler söyleyip tokat attığını, diğer mağdur ...'nın ise kuzeni ve kardeşini darp ettiğini, onlara hakaret içerikli sözler söylediğini belirtmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Sanık hakkında TCK'nın 62. maddesi uygulanırken hesap hatası yapılarak sonuç cezanın ''2 yıl 1 ay'' yerine ''1 yıl 13 ay'' hapis cezası olarak eksik belirlenmesi,

3-Suçta kullanılan bıçağın müsaderesi ile ilgili bir karar verilmemesi,

4-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,