KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/26442 E., 2015/40005 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Aralık 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2014/300090
- Mahkemesi
- Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 15/05/2014
- Numarası
- 2013/603 (E) ve 2014/235 (K
- Suç
- Tehdit
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Hükmün açıklanmasına dair kurulan yeni hükümde, Anayasa'nın 141, CMK’nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir.
Yargıtay'ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiillerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması,
cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken, açıklanan bu hususlara uyulmayarak sadece hükmün açıklanması suretiyle, suça sürüklenen çocuk hakkında gerekçesiz hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 324/4 maddesinin “Devlete ait yargılama giderlerinin 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir.” hükmü karşında yargılama giderinin 20 TL'nin altında olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/26442, K. 2015/40005, 15 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama