Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/27347 K.2020/392

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Katılanın aşamalarda istikrarlı beyanları, sanıklar ... ve ...'nın soruşturma aşamasında birbirlerini tanımadıklarına dair savunmaları, sanık ...'nın kovuşturma aşamasında ise diğer sanık ... ile o tarihlerde sözlü olduklarını beyan etmesi, HTS kayıtlarına göre suça konu telefon hattının sanık ...'ya ait olması ve bu hat ile diğer sanık ...'nın kullanımında olan hat arasında suç tarihinde görüşme ve mesajlaşmaların tespit edilmesi karşısında; sanıkların çelişkili beyanlarının ne suretle HTS kayıtları ve katılan beyanlarına üstün tutulduğu yeterince açıklanıp tartışılmadan ve katılanın tanıkları da dinlenilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi,

2-Sanıklara isnat edilen tehdit ve hakaret eylemlerinin sübut bulduğu kanaatine varılması halinde;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanıklara isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması,

hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,