KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/27365 E., 2020/775 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan ... vekili ile sanık ...'in temyizlerinin incelemesine gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Katılanın ATM'ye para yatırmak için tanık ... ile birlikte aracını kaldırıma park ederek ATM'de işlem yaptıkları sırada önce bir ticari taksi sürücüsünün aracı ile taksi durağından çıkış yapamadığını söylemesi üzerine aracını uygun bir yere çektiğini ve işlemlere devam ettikleri sırada bir başka ticari taksi sürücüsünün korna çalarak aracı ile durağa giriş yapamadığını aracını kaldırması gerektiğini söylemesi nedeniyle az önce çıkış yapan arkadaşlarının çıktığı yerden giriş yapabileceklerini söylemesi üzerine taksi durağında bulunan sanığın gelerek tartışma çıkardığını beyan etmesi,
olayın başlangıcına ilişkin olarak tanıklar ... ile ... ve sanık ...'in beyanlarının benzer yönde olması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan, sanıkların yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/27365, K. 2020/775, 14 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama