Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/27514 K.2020/1406

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Sanık hakkında eşe karşı kasten yaralama eyleminden kurulan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin 21/07/2014 tarihli ek karara karşı sanık ... müdafii tarafından yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, yerel mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,

2) Sanık hakkında, mağdurlar ... ve ...'a yönelik alt soya karşı kasten yaralama, mağdur eşi ...'a yönelik tehdit ve kötü muamele suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

a) Sanığa yükletilen tehdit ve alt soya karşı kasten yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

b) Sanık hakkında kötü muamele suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;

Sanığın, şikayetten vazgeçen resmi nikahlı eşiyle zorla cinsel ilişkiye girmek şeklinde kabul edilen eyleminin, TCK'nın 102/2. maddesinde düzenlenen şikayete tabi eşe karşı cinsel saldırı suçunu oluşturduğu ve şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek eylemin TCK 232/1. maddesinde düzenlenen kötü muamele suçunu oluşturdurduğundan bahisle mahkumiyet hükmü kurulması,