Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/28786 K.2020/1728

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın, katılana silahla vurduğuna ilişkin kanıt bulunmaması karşısında, iddia, kabul ve dosya kapsamından sanığın mağduru sair silahla kovalama eyleminin silahlı tehdit suçunu oluşturduğunun kabulüyle bu konuda tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın savunmalarında, mağdurun, aracıyla yanından geçerken bağırması nedeniyle tartıştıklarını, daha sonra mağdurun evinin önüne gelip hakaret ettiğini iddia etmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,