Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/2883 K.2019/9920

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,

Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanıklardan ...'ün yokluğunda verilen hükmün, ilk önce yargılama sırasında bildirdiği en son adresi olan ".... Mah. 610 Sk.

No:5...." adresine tebligat çıkartılması gerekirken, doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereğince tebliğ edilmesinin ve yine sanıklardan ...'in çıkarılan gerekçeli karar tebligatının "muhatabın askere gittiğini beyan eden aynı iş yerinde çalışan işçi ...." imzasına tebliğ olunmasının usule aykırı olmasından dolayı yapılan tebligatların usülsüz olması karşısında; temyiz iradesinin belirlenmesi bakımından gerekçeli kararların sanıklar ... ve ...'e usulünce tebliğ olunması gerektiği,

2)Sanık ... hakkında, katılan ...'e yönelik tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümler ile sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik hakaret suçundan kurulan hüküm de temyiz edildiği halde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesinin bu hususta görüş içermediği,