Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/3139 K.2019/10040

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, Anayasanın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanık ...'in yokluğunda verilen hükümde, sanığın Akşehir T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunması sebebiyle, temyiz dilekçesini cezaevi idaresine başvuru aracılığıyla da gönderilebileceği belirtilmediğinden ve ceza infaz kurumunda bulunan sanığa yapılan tebligat sırasında, 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine göre,

kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği halde, gerekçeli kararın tebliğine ilişkin işlemlerin, anılan Kanun maddesine uygun yapılmadığı bu nedenle sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek ve temyiz isteminin süreden reddine dair 05/06/2014 tarihli ek karar kaldırılarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-Sanıklardan ... hakkında müştekilerden ...'a yönelik kamu görevlisine hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yükletilen kamu görevlisine hakaret eylemi ile ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın infaz aşamasında gözetilebileceği,

Anlaşıldığından, sanık sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında müşteki ....'a yönelik olarak kamu görevlisine hakaret ve sair tehdit, sanık ... ve sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar ... ve ....'ın temyizlerine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir

Ancak;

1-Sanıklar ... ve ...'in birlikte tehdit suçundan mahkumiyetleri ile ilgili olarak. İddianamede sanıkların mağdur ...'e "seninle görüşeceğiz" şeklinde söz söylemek suretiyle birlikte tehdit eylemini gerçekleştirdiklerinin anlatılmasına karşın mahkemenin sanıklar ... ve ...'in mağdur ...'a "bizden davacı ve şikayetçi olamazsın" şeklindeki sözlerini birlikte tehdit eylemi olarak kabul etmesi,

sanık ...'nın tehdit eylemini kabul etmemesi karşısında, söz konusu tehdit suçunu oluşturduğu kabul edilen sözlerin mağdurun üzerinde korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli olmadığı gibi geleceğe yönelik bir zarar gerçekleştirileceği anlamı da taşımadığı gözetilmeden, sanıkların birlikte suç işleme iradesine ne şekilde sahip oldukları ve nasıl birlikte hareket ettikleri tartışılıp açıklanmadan, sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanık ...'in müşteki ...'a gerçekleştirmiş olduğu hakaret ve tehdit eylemleri ile ilgili olarak;

a)Olay günü sanık ...'in polis memuru olan müşteki ...'a söylediği kabul edilen “sen saygıyı hak etmiyorsun" şeklinde ve kaba hitap tarzı niteliğindeki sözlerin, müştekinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun yasal unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

b)...'in müşteki ...'a gerçekleştirmiş olduğu hakaret ve tehdit eylemlerinden kurulan mahkumiyet hükümleri açısından ortak olarak;

aa-TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında sayılan hususlar, TCK'nın 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" biçimindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve deliller birlikte değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili yasa maddesindeki alt ve üst sınırlar arasında takdir hakkının uygulanması gerekirken, TCK'nın 61/1. maddesinde belirtilen yasal ibarelerin sanığın fiiliyle ilişkilendirilmeden tekrarlanması suretiyle temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,

bb-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın uygulanması zorunluluğu,