Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/3574 K.2015/24513

Yaralama suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Mersin (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 29/04/2010 tarih ve 2009/1111 esas, 2010/672 karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 15/04/2014 gün ve 2012/33451 esas, 2014/11924 karar sayılı kararıyla;

"Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Sanığa yükletilen hakaret, tehdit, yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık A.. M..'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA" oy birliği ile karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/02/2015 gün ve 2015/50713 sayılı yazısı ile;

“TCK'nın 86/2 maddesi kapsamından eşe karşı yaralama suçunun işlenmesi karşısında verilen temel ceza yarı oranında artırım yapılarak hükmedilecektir.

Maddi olayda, müşteki D. H. ile sanık A.. M..'ın uzun bir süre birlikte yaşadıkları, olay tarihinden önce ayrıldıkları, ayrılmadan önce sanığın müştekiye borç para verdiği, ayrıldıktan sonra sanığın müştekiden olan alacağını istediği, müştekinin süre istemesi üzerine sanığın müştekiye sinkaflı sözlerle küfür ettiği ve müştekiye duyduğu kızgınlığın etkisiyle basit tıbbı müdahale ile iyileşecek şekilde yaraladığı, müştekiye "seni öldürürüm" diyerek tehditte bulunduğu ve sanığın üzerine atılı bulunan yaralama, tehdit ve hakaret suçlarını işlediği dosya kapsamından anlaşılmakla,

Sanık A.. M..'ın dosyada bulunan kayıt aile tablosundan, 31/07/2006 tarihinde F. M. adlı şahıs ile evli olduğu ve müşteki D.H. ile resmi nitelikte bir evliliğinin bulunmadığı, sanık hakkında Mersin 2 Sulh Ceza Mahkemesinin 29/04/2010 tarih ve 2009/1111 Esas ve 2010/ 672 Karar sayılı ilamıyla, yaralama suçundan TCK 86/2 maddesince hüküm kurulurken resmi eşi olmayan müşteki D.

H.'e yönelik eyleminin eşe karşı işlendiğinin kabul edilerek TCK 86/3-a maddesine 1/2 oranında arttırım uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza tayıni usul ve yasaya aykırı görüldüğünden Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/04/2014 gün ve 2012/33451 Esas, 2014/11924 Karar sayılı, yaralama suçuna yönelik onama kararının kaldırılarak bozulmasına karar verilmesi ve sanık hakkında ceza tayin edilirken yaralama suçunun eşe karşı işlenmediği kabul edilerek yalnızca TCK 86/2 maddesince hüküm kurulması istemiyle karara itiraz edilmiştir.

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, yaralama suçundan, sanık A.. M.. hakkında verilen mahkumiyet kararının onanmasına dair, Dairemizin 15/04/2014 tarihli kararına ilişkin olup, hakaret ve tehdit suçlarından verilen hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.

III- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 15/04/2014 tarih ve 2012/33451 esas, 2014/11924 karar sayılı yaralama suçuna ilişkin onama kararının KALDIRILMASINA,

Mersin (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nce verilen 29/04/2010 tarih ve 2009/1111 esas, 2010/672 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak,

Suç tarihinde, müşteki D. H.'in sanık A.. M..'ın resmi nikahlı eşi olmadığı gözetilmeden, sanığın müştekiye yönelik yaralama eyleminden kurulan hükümde TCK'nın 86/3-a maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık A.. M..'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının itiraz yazısına uygun olarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 86/3-a maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması ile, TCK’nın 62. maddesinin uygulanması sonucu belirlenen hapis cezasının “3 ay 10 gün” olarak DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA,

Dairemizin 15/04/2014 gün ve 2012/33451 esas, 2014/11924 karar sayılı kararında yer alan ve itiraza konu edilmeyen hakaret ve tehdit suçlarına ilişkin hükümlerin olduğu gibi bırakılmasına, 12/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.