KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/5750 E., 2015/28731 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
Karar Metni
350 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:
1-Tehdit suçundan ... Asliye Ceza Mahkemesince verilen ilk hükmün Yargıtay 4. Ceza Dairesinin kararı ile onandığı, aynı suçtan yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla,5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2- Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca ilamdaki en ağır cezayı içerir tehdit suçuna ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi ve TCK'nın 129. maddesi uyarınca indirim yapılırken hesaplama hatası sonucu sanığın "2 ay 27 gün" yerine "1 ay 17 gün" hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilip sonraki indirim de bu ceza üzerinden yapılmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/5750, K. 2015/28731, 11 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama