Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/8191 K.2019/12070

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hakaret suçu açısından;

Sanığın aşamalarda olaytn başlangıcında katılanın kendisine küfrettiğini savunması, sanığın ablası tanık ...'ın da bu hususu doğrulaması, olay yeri güvenlik görevlisi olan tanık ....'in tartışmanın başında önce katılanın daha sonra da sanığın küfrettiğini beyan etmesi karşısında; sanığın hakaret eyleminin TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca karşılıklı olup olmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Tüm suçlar açısından kabule göre;

a-Taraflar arasında otoparkta başlayan ilk tartışmanın tarafsız tanığı olduğu anlaşılan güvenlik görevlisi ....'in kavganın başlangıcında katılanın sanığa küfrettiğini beyan etmesi ve olayda haksız tahrik unsurunun kabul edilmesi karşısında.

TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanunun 3. maddesindeki “fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi” çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek, temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden, dosya içeriğiyle uyumlu olmayan suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, kastının yoğunluğu..." gibi maddedeki bazı ibarelerin tekrarlanması ve sanığın ısrarla katliam takip ederek olayların oluşuna sebebiyet vermesi şeklinde yetersiz gerekçe ile, temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak ve hakkaniyet ölçülerine uyulmayarak fazla ceza tayini,