Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/8772 K.2017/6185

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, tehdit suçunun eşe karşı kesin nitelikte adli para cezası içeren yaralama suçu ile birlikte işlenmesi karşısında dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeyle yansıtılması gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, Anayasanın 141. ve 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 223, 230. maddelerine aykırı davranılarak gerekçesiz hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken denetim yükümlülüğü getirilmediği halde , 5271 Sayılı CMK'nın 231/11. maddesinin 1.cümlesi gereğince hükmün açıklanmasıyla yetinilmesi yerine hapsin paraya çevrilmesi,

3- Sanık hakkında verilen erteli hapis cezasının kısa süreli olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden hüküm fıkrasında hem TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına, hem de uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,