Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/93 K.2015/2376

Hakaret suçundan sanık M.. A.. hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 31/12/2010 gün ve 2009/416 esas, 2010/333 karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 10/04/2013 gün ve 2011/18383 esas, 2013/10939 karar sayılı kararıyla; "2)a-... b- Sanık M.. A..'ın katılan D.. Ö..'e yönelik hakaret suçundan, kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca yakınan A.. Ö.. ve yakınan-sanık M.. A..'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE," karar verilmiştir.

I-İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/01/2015 gün ve 2013/279757 sayılı yazısı ile;

“Somut olayda sanık M.. A.. hakkında hakaret suçundan TCK'nın 125/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince tesis olunan 1500,00 TL adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmünün, kararın verildiği 31.12.2010 tarihinde, Anayasa Mahkemesi'nin 1412 sayılı Kanun'un 305/2 maddesinin 1. bendinin iptaline dair kararının yürürlüğe girmiş bulunması ve doğrudan hükmolunan üç bin liraya kadar (üç bin lira dahil) para cezalarına dair hükümlere karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağına dair 5320 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin henüz yürürlüğe girmemesi nedeniyle temyiz yasa yoluna tabi bulunduğu aşikardır.

Bu nedenle Özel Dairenin hüküm tarihi itibariyle temyiz yeteneği bulunan karara yönelik temyiz istemini kabul edip dosyayı esastan incelemesi yerine kararın tür ve miktarı itibariyle kesin nitelikte olduğundan bahisle sanığın temyiz isteğinin reddine karar vermesinin hukuka aykırı olduğu kanaatine varılmıştır.

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, katılan D.. Ö..'e yönelik hakaret suçundan, sanık M.. A.. hakkında verilen mahkumiyet kararında temyiz isteğinin reddine dair, Dairemizin 10.04.2013 tarihli kararına ilişkin olup, diğer hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.

III- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 10.04.2013 tarih ve 2011/18383 esas, 2013/10939 karar sayılı sanık M.. A..'ın katılan D.. Ö..'e yönelik hakaret suçundan mahkumiyetine ilişkin temyiz isteğinin reddine dair kararının KALDIRILMASINA,

İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 31.12.2010 tarih ve 2009/416 esas, 2010/333 karar sayılı hükmünün yeniden incelenmesi sonucu:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık M.. A..'ın, katılan D.. Ö..'in de kendisine hakaret ettiğini savunması, bu savunmanın tanıklar M.. Ö.. ve B.. Y.. ile diğer katılan M.. Ö.. tarafından doğrulanması, ayrıca aynı olay sırasında katılan D.. Ö..akkında sanık M.. A..'a hakaret ettiğinden bahisle açılan davanın İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/1429 Esas sırasında derdest bulunduğunun anlaşılması karşısında, İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/1429 Esas sayılı dosyasının bu dosya ile birleştirilerek, tüm beyanlar değerlendirilmek suretiyle sanık M.. A.. hakkında TCK'nın 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanık M.. A.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden itiraz yazısına uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine,

Dairemizin 10.04.2013 tarih ve 2011/18383 esas, 2013/10939 karar sayılı kararında yer alan ve itiraza konu edilmeyen diğer suçlara ilişkin hükümlerin olduğu gibi bırakılmasına, 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.