Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/10161 K.2020/7211

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ...'ya yükletilen eşe karşı kasten yaralama suçuna yönelik sanığın temyiz isteminin mahkemece ek karar ile reddedildiği ancak ret kararına yönelik temyizin bulunmadığı belirlenerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, Anayasanın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230, 232, 289/1-g (1412 sayılı CMUK'nın 308/7.) maddelerine aykırı davranılarak gerekçesiz hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

Sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, olay hakkında görgüye dayalı bilgisi olduğu anlaşılan tanıklar Aynur ve ...'nun aşamalarda sanığın mağduru tehdit ettiğine yönelik bir beyanlarının bulunmaması, tanık ...'nun ise soruşturma aşamasında sanığın mağdura vurduğunu görmediğini beyan etmesi ve tehdit sözlerinden bahsetmemesi, ancak mahkemede sanığın mağdura tokat attığına ve "seni gömerim" dediğine ilişkin anlatımı karşısında; tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeden ve hangi beyana ne suretle üstünlük tanındığı yeterince açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,