Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/10355 K.2017/18238

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, hükmün sanık ve müdafiinin yüzüne karşı tefhim edildiği ancak hüküm fıkrasının kanun yolu bölümünde sanığa verilen hapisten çevrili adli para cezasının kesin nitelikte olduğundan söz edilmesi karşısında, sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık savunması ve tanıkların beyanlarında, sanığın müştekiyi tehdit edip etmediğine dair herhangi bir bilginin yer almaması karşısında, tanıklara bu hususun açıklattırılarak ayrıntılı beyanlarının alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre ise,

a-Sanığın savunmasında, müştekinin, kedi beslediğini ve apartman bahçesine çiğ et parçaları bıraktığını, defalarca uyarmasına rağmen çevreyi kirlettiğini belirtmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanma olanağının tartışılmaması,

b-Adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında CMK’nın 231. maddesinde öngörülen yasal ölçütler tartışılıp değerlendirilmeden, ''hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği '' biçimindeki yerinde olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,