Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/1254 K.2020/2503

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Sanık ... hakkında hakaret suçlarına ilişkin kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliklerine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2) Sanıklar ..., ..., ... hakkında yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyize gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıklar ..., ... ve ...’ın, miras anlaşmazlığından kaynaklanan husumetle, olay tarihinde sanık ...'nın yaşadığı eve geldikleri ve aralarında çıkan tartışmada sanığa hakaret ve yaralama eylemlerinde bulunduklarının anlaşılması ve ilk haksız hareketin kimden geldiğinin kesin olarak belirlenememesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,