Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/145 K.2020/1989

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ...'in yalnızca almış olduğu mahkumiyet hükmüne yönelik olarak temyiz talebinde bulunduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında sayılan hususlar, TCK'nın 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" biçimindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve deliller birlikte değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili yasa maddesindeki alt ve üst sınırlar arasında takdir hakkının uygulanması gerekirken, TCK'nın 61/1. maddesinde belirtilen yasal ibarelerin sanığın fiiliyle yeterince ilişkilendirilmeden temel cezanın alt sınırdan somut olayın özelliklerine uygun düşmeyecek şekilde uzaklaşılarak belirlenmesi,

2)Katılan ...'ın, ...'in silahla tehdit eyleminden bir gün önce eczane içerisinde doktor olan tanık ... ve başkalarının da duyacağı şekilde sanık ...'e rencide edici hakaret ve tehdit eyleminde bulunması karşısında, sanık hakkında somut olayın özellikleri değerlendirilerek hak ve nesafet kurallarına uygun olacak biçimde makul bir oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçe ile alt sınırdan 1/4 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini,

3)Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın uygulanması zorunluluğu,