Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/15291 K.2020/12409

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; mahkemece müşteki ve katılana 5271 sayılı CMK'nın 234. maddesi uyarınca katılma taleplerinin sorulmuş olması ve mahkeme kararının Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca gerekçeli olması sebepleriyle tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmeyerek dosya görüşüldü:

1- Hakaret ve yaralama suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'un TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Tehdit suçu bakımından kurulan hükmün temyizine gelince;

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; sanık ...'un katılan ...'a karşı tehdit suçunu, uzlaşma kapsamında olmayan silahla yaralama suçu ile birlikte işlemesi sebebiyle 5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

a- Müşteki ... ve katılan ...'a olay günü sanığın kendilerini tehdit edip etmediği, tehdit etmiş ise hangi sözlerle tehdit ettiğinin sorularak beyanlarının alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

b- Bozmaya uyularak yapılan incelemede, sanığın tehdit eyleminin sübutunun kabul edilmesi halinde ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın katılan ...'a yönelik tehdit eylemi yönünden uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre TCK'nın 43/2. maddesi uygulanması yönünde sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

c- Sanığın sabıkasında görülen ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle CMK'nın 231/8. maddesine değişiklik getiren ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına bir kez karar verileceğine ilişkin düzenlemenin, suç tarihinde sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında;

sanığın sabıkasında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın engel oluşturmaması karşısında hükmedilen hürriyeti bağlayıcı cezanın yeniden suç işlemeyeceği kanaati oluşması sebebiyle TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine rağmen, CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasını talep eden sanık hakkında; ertelemeden daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu tartışılırken yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Kabule göre de; sanık hakkında tehdit suçundan hükmedilen 6 ay 7 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nun 49/2. maddesi hükmü uyarınca kısa süreli olduğu ve aynı Kanunun 53/4. maddesi gereğince "kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmünün uygulanamayacağı" öngörüldüğünden, kısa süreli olan hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nun 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un, 26.12.2020 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.