KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2016/17462 E., 2020/14171 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Ekim 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret, yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Yaralama ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a-TCK'nın 32. maddesi uyarınca suç tarihinde işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı konusunda usulünce sağlık kurulu raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, tek uzman hekimin verdiği rapora dayanılarak hükümler kurulması,
b-Yaralama suçları bakımından müşteki ... hakkında düzenlenen bir adli raporun bulunmaması, müşteki ... hakkında düzenlenen genel adli muayene raporunda ise darp ve cebir izinin bulunmadığının belirtilmesi, sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, dosyada mağdur beyanından başka sanığın savunmasının aksini ispata elverişli somut delil bulunmaması karşısında, sanığın beyanına neden itibar edilmediği ve müştekilerin anlatımlarına hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılmadan, müştekilerin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandıkları biçimindeki dosya kapsamıyla uyumlu olmayan gerekçeyle sanık hakkında yazılı şekilde hükümler kurulması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2016/17462, K. 2020/14171, 28 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama