Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/2184 K.2020/4817

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebligat, bu adrese daha önceden usulüne uygun olarak yapılmış bir tebligatın varlığı halinde geçerlidir. Aksi halde tebligat usulsüz sayılır. 01.10.2010 gün ve 2010/5 Esas, 2010/407 Karar sayılı hükmün sanığa 7201 sayılı Yasanın 35. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak tebliğ evrakında yazılı bulunan adrese daha önce usulüne uygun şekilde yapılmış bir tebligat bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu tebligatın usülüne uygun olarak yapılmadığı, bu nedenle sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmediği,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04/10/2018 tarih ve 2017/8-952 esas, 2018/403 sayılı kararında da açıklandığı üzere; verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımının durmayacağı ve denetim süresinin başlamayacağı, denetim süresi başlamadığı için de denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlendiğinden bahsedilmeyeceği ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanma koşullarının bulunmadığı cihetle, yerel Mahkemece verilen hükmün açıklanmasına ilişkin kararın hukuki değerden yoksun olduğu,

hukuki değerden yoksun olan mahkumiyet kararının da zamanaşımını kesmeyeceği ve bu nedenle dava zamanaşımını kesen işlemin, sanığın 12/07/2010 tarihli sorgusunun olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımının, son kesme nedenini oluşturan sanığın sorgu tarihi olan 12/07/2010 gününden inceleme tarihine kadar gerçekleşmesi;