Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/2447 K.2020/3501

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A)Sanık hakkında kasten yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ...'ın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B)Sanık hakkında silahla tehdit ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmü açısından;

Sanığa yükletilen 6136 sayılı Kanuna muhalefet eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Hapis cezası açısından, Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infaz aşamasında gözetilebileceği,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

6136 sayılı Kanunun 13/3. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan 1 yıl olarak belirlenmesine karşın adli para cezası 25 gün olan alt sınırdan uzaklaşılarak 30 gün adli para cezası olarak belirlenerek, neticeten de TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim uygulanmasının ardından TCK'nın 52. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den olmak üzere 400 TL adli para cezası yerine 500 TL adli para cezası olarak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçuna ilişkin hükmün ' (4-a) bendindeki "30 gün" ibaresinin "25 gün", (4-b) bendeki "500 TL" ibaresinin ise "400 TL" ' şeklinde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA,

2-Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü açısından;

a-Mağdur ...'ın, eşi olan sanığın, evdeki silah ve tüfeği kastederek "bu tabancayla seni öldürürüm" şeklinde tehditte bulunduğunu ileri sürmesi, sanığın, üzerine atılı silahla tehdit suçlamasını kabul etmemesi, tanıkların da sanığın silahla tehdit eylemine ilişkin herhangi bir beyanlarının bulunmaması karşısında, mağdurun tanık beyanları ile doğrulanmayan iddialarının ne şekilde sanığın savunmalarına üstün tutulduğu, sanığın söylediği sözlerin TCK'nın 106/1-1. cümle kapsamında kalan tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususları denetime elverişli olacak biçimde açıklanıp tartışılmadan, sanık hakkında silahla tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

b-Bozmaya uyularak yapılan değerlendirme neticesinde, sanığın eylemi gerçekleştirdiğinin ve eylemin TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesine uyduğunun kabulü durumunda ise; somut olayda sanığın eşe karşı kasten yaralama eyleminden farklı bir tarihte tehdit eylemini gerçekleştirmesi gözönüne alınarak;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre, uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın uygulanması zorunluluğu,