Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/368 K.2020/1059

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK’nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanunun 3. maddesindeki “fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi” çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek, temel cezaların saptanması gerektiği gözetilmeden, "sanığın kasta dayalı kusur ve sorumluluğunu samimi şekilde kabullenmemesi, tamamen kendi haksız ve fevri davranışları sonucunda meydana gelen olayda karşı taraftan özür dileme, kendisini affettirme yönünde bir çabasının tespit edilememesi, olay sırasındaki aşırı kontrolsüz davranışları itibariyle kişiliğinin değerlendirilmesinde aleyhe kanaat edinilmekle" şeklindeki yetersiz gerekçeyle, temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,

2-Kabule göre de;

a-Silahla tehdit suçu yönünden; sanık ve katılanların kasap oldukları ve anlatımlarından, aralarında kurban kesiminde çalışacak kişiler ile ilgili anlaşmazlık bulunduğu, olay günü de sanığın konuşmak için katılanların bulunduğu eve gittiği, katılanların bir anda sanığın önüne çıkarak yolunu kestikleri, ardından konuşurlarken aralarında tartışma çıktığı ve sanığın aracına bindikten sonra katılanların aracına taş attıklarını savunması karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

b-Her iki suç yönünden;Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,