Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/373 K.2020/1586

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1-TCK’nın 107/1. maddesinde düzenlenen şantaj suçunun maddi unsuru, sanığın yapmaya hakkı olan şeyi yapacağından veya yapmaya yükümlü olduğu bir şeyi yapmayacağından söz ederek bu durumları mağdur üzerinde baskı aracı olarak kullanıp haksız bir çıkar elde edilmesidir.

Somut olayda, sanığın katılana gönderdiği "...sana karşıda çok kızgın sayılırım nedenini de sen de iyi biliyorsun...ben bugün herşeyi de öğrendim sanma ki elimiz kolumuz bağlı diye sevinme sakın dışarıdan da her türlü de haber alıyorum zaten birde az cezam kaldı fazla da hiç sevinemeyeceksiniz...bende zaten rahatım seninde çok rahat olmanıda istiyorum,

zaten o yüzden de sende abi şikayetinden vazgeç zaten vazgeçeceksin ben canımdan çok sevdiklerim için yaşıyorum...sende beni tanıyorsun zaten...bende seni iyi tanıyorum o yüzdende sende rahat ol bende...ben ailem için canımı seve seve veririm ben ne ...'e nede ...'a ne de ... abime hiç benzemem şu veya bu neyse yaparım...bu ... abime yaptığınız kumpasıda zaten biliyorum ama diyorum ya az cezam kaldı o yüzden de ... abimden de şikayetinden vazgeç...vazgeçersin şikayetçi olmazsın...ha bu mektuptanda ... abimin haberi bile yok... abicim sen beni iyi dinle sen beni iyi tanıyorsun...Not: abi yaptığın ne o kumpas ... abime de ...şikayetçi

olmazsın..." şeklindeki söz konusu mektup içeriğindeki sözler incelendiğinde şantaj suçunun yasal unsurlarının ne şeklide oluştuğu ve sanığın eyleminin TCK'nın 106/1-2. cümle kapsamında sair tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı yeterince açıklanıp tartışılmadan, delillerin yanılgılı değerlendirilmesi ve yetersiz gerekçe ile sanığın şantaj suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Bozmaya uyularak sanığın eyleminin TCK'nın 106/1-2. cümlesi kapsamında kaldığının kabul edilmesi durumunda ise;

5237 sayılı TCK'nın 106/1-son cümle maddesinde düzenlenen sair tehdit suçunun uzlaşma kapsamında yer aldığı ve uzlaşmanın bir kovuşturma şartı olduğu gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma girişiminde bulunulmasında zorunluluk bulunması,

3-Kabule göre de; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,