KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2016/443 E., 2020/2617 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, sanık ile katılanlar arasında önceye dayalı husumet bulunması ve katılanların suç tarihinden çok sonra şikayette bulundukları olayda; tarafsız tanık Özge'nin mahkemece de kabul gören soruşturma aşamasındaki beyanında sanığın silahı katılanlara tevcih etmediğini, tüfeği bedeninin arka kısmında tuttuğunu, daha sonra da içeride bulunan çekyatın üzerine bıraktığını belirtmesi ve sanığın suça konu av tüfeğini evinde temizlediği sırada eşinin katılanlarla tartıştığını duyması üzerine ani gelişen olay bütünlüğünde apartman sahanlığına elinde tüfekle çıktığının anlaşılması karşısında; sanığın tehdit kastının ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Kabule göre ise;
a-Sanık ile katılanlar arasında apartmandaki bahçe düzenlemesi ve sebze ekimi konusunda önceye dayalı anlaşmazlıkların bulunduğu, olay günü de husumetli olmalarının etkisi ile tartışma çıktığının anlaşılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
b-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2016/443, K. 2020/2617, 5 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama