Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/4606 K.2020/4863

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A)Sanık hakkında yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanığın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B)Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteğinin incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, mağdurla aralarında ailevi konulardan çıkan tartışma sırasında suça konu tüfeği intihar etmek için kendisine doğrulttuğunu, mağduru tehdit etmediğini savunması, tanık ...’ın soruşturmadaki ifadesinde sanığın savunmalarını doğrulaması, mağdurun da duruşmadaki beyanında, sanığın tüfeği intihar etmek için aldığını sonradan anladığını söylemesi karşısında, sanığın suça konu tüfeği müştekiyi tehdit kastıyla elinde bulundurduğuna ilişkin kanıtların neler olduğu açıklanıp tartışılmadan yerinde olmayan gerekçeyle yüklenen suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,