Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/4815 K.2020/5109

mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

A-Sanıklar ... ve ...'e yükletilen mala zarar verme ve yaralama suçlarından, sanıklar ... ve ...'e yükletilen yaralama suçlarından, sanık ...'e yükletilen silahla tehdit ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden;

1-Olay günü sanıklar arasında tartışma ve akabinde kavga çıktığının anlaşılması kabulü karşısında; haksız tahrik hükümlerinin uygulanması açısından ilk haksız eylemin kimden kaynaklandığının araştırılması, tespit edilemediği takdirde şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanıklar hakkında TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmü uygulanması gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2-Sanıklar Hakkı, Hüseyin, İlhan ve ...'ün adli sicil kaydının bulunmaması, sanık ...'ün ise silinme koşulu oluşmuş sabıkasının bulunması karşısında hükmedilen hürriyeti bağlayıcı cezaların yeniden suç işlemeyecekleri kanaati oluşması sebebiyle TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine rağmen, CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasını talep eden sanıklar hakkında; ertelemeden daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanma olanağının tartışılmaması,

B-Sanık ...'e yükletilen yaralama, tehdit ve hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri yönünden;

Sanığın tehdit eylemini birden fazla kişiye yönelik gerçekleştirdiğinin kabul edilmesine rağmen hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

1-Tanıklar ... ile ...'ün sanık ...'ün tehdit ve hakaret eylemlerine ilişkin herhangi bir beyanlarının bulunmaması, katılanların soyut iddiası dışında sanık ...'nın mahkumiyetine yeterli delil bulunmaması karşısında, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre ise;

a-Sanığın olay günü aralarında çıkan tartışmada diğer sanıkların hep birlikte kendisini darp ettiklerini iddia etmesi ve darp sonucu kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Sanık ...'ün sabıkasında görülen ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, sözkonusu kararın 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinde sayılan hükümlerden olmadığı, 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle CMK'nın 231/8. maddesine değişiklik getiren ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına bir kez karar verileceğine ilişkin düzenlemenin, sanığın sabıkasında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların kesinleşme tarihinden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında;

hükmedilen hürriyeti bağlayıcı cezanın yeniden suç işlemeyeceği kanaati oluşması sebebiyle TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine rağmen, CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasını talep eden sanık hakkında; ertelemeden daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun tartışılmaması,

c-Tehdit suçu bakımından.

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253.maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçlarının uzlaştırma kapsamında bulunduğu, kasten yaralama ve hakaret suçları yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK'nın 253/3.maddesinde engel bulunduğu gözetilerek,

yeni düzenleme karşısında bu suçlar yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7.maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,