Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/5539 K.2016/13189

Tehdit suçundan sanık Hasan Özçelik'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1-1 ve 62. maddesi gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/01/2015 tarihli ve 2014/14 esas, 2015/60 sayılı kararına karşı katılan vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/04/2015 tarihli ve 2015/212 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 25.01.2016 gün ve 94660652-105-34-12982-2015-2049/7253 sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/02/2016 günlü, 2016/44375 sayılı tebliğnamesiyle bozma düşüncesiyle daireye gönderilmiş olduğu görülmekle dosya incelendi.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 324/1. madde ve fıkrasında yer alan "(1) Harçlar ve tarifesine göre ödenmesi gereken avukatlık ücretleri ile soruşturma ve kovuşturma evrelerinde yargılamanın yürütülmesi amacıyla Devlet Hâzinesinden yapılan her türlü harcamalar ve taraflarca yapılan ödemeler yargılama giderleridir." şeklindeki hüküm ile yine anılan Kanun'un 325/1-2. madde ve fıkralarında yer alan "(1) Cezaya veya güvenlik tedbirine mahkûm edilmesi hâlinde,

bütün yargılama giderleri sanığa yüklenir.(2) (Değişik fıkra: 06/12/2006 - 5560 S.K.27.md) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve cezanın ertelenmesi hallerinde de birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki hükümler birlikte değerlendirildiğinde, katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği ve sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, katılan lehine sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden anılan karara yönelik itirazın bu yönden kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu görülmekle,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ