Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/7304 K.2020/6075

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında sayılan hususlar, aynı Kanunun 3/1. maddesindeki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur." şeklindeki yasal düzenlemeler ve dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak,

hak ve orantılılık kuralları gözetilmeden "kastın ve eylemin ağırlığı" şeklindeki yasadaki ibarelerin soyut olarak tekrarından ibaret, yeterli olmayan gerekçeyle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Mağdurun sanığa hakaret ettiği kabul edilmesine karşın, ilk haksız eylemin sanıktan kaynaklandığına ilişkin hangi delile hangi gerekçe ile üstünlük tanındığı, sanığı savunmasına neden itibar edilmediği yeterince açıklanmadan TCK'nın 29. maddesinin uygulanmaması,

3-TCK'nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler ve anılan Kanun'un 53/1. maddesinde sayılan diğer hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,