Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/752 K.2020/6076

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın, yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği belirlenerek dosya görüşüldü:

A-Müşteki vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Müşteki...'in 06/05/2014 tarihli duruşmada şikayetçi olduğunu ancak davaya katılmak istemediğini bildirmesi ve katılan sıfatını almaması karşısında temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, ... vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri gereğince REDDİNE,

B-Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın tehdit suçundan beraat etmesi karşısında, TCK'nın 86/2. maddesi kapsamındaki yaralama suçunun CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, aynı Kanun'un 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,