Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/9063 K.2020/7023

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında eşe karşı silahla kasten yaralama eyleminden TCK'nın 86/2. maddesine göre temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 86/3-a-e madde ve fıkralarındaki iki farklı artırım nedeninin gerçekleşmesi nedeniyle, cezanın alt sınırdan ayrılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

1-Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olması karşısında, sanık hakkında tehdit ve kasten yaralama suçları yönünden kurulan mahkumiyet hükümlerinde TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında 30/06/2013'ten önceki farklı tarihlerde mağdura yönelik silahla tehditte bulunduğu, 30/06/2013 tarihinde ise silah kullanmaksızın tehdit suçunu işlediği iddiasıyla TCK’nın 106/2-a, 43/1. maddelerinden dava açılması karşısında, mahkemece sanığın silahla tehdit suçunu işlediğine dair somut delil bulunmadığı ancak 30/06/2013 tarihinde TCK'nın 106/1-1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunu işlediği kanaatine ulaşılması halinde, yalnızca tehdit suçundan hüküm kurulması gerekirken, eylemin bölünmesi suretiyle sanık hakkında ayrıca silahla tehdit suçundan beraat kararı verilmesi,

3-Sanığın, mağduru “siz buna iyilik yapmıyorsunuz, ben buna yapacağımı biliyorum, buradan çıkınca ona göstereceğim, güneşi gördüğünde işi biter” şeklindeki sözlerle tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, eyleminin TCK’nın 106/1. maddesinin 2. cümlesinde tanımlanan sair tehdit niteliğinde olduğu ve bu suçun kovuşturulmasının şikayete tabi olduğu, mağdurun da sanıktan şikayetçi olmadığının anlaşılması karşısında; TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşme kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılıklar, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktalarının; kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyete yönelik tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkarılması suretiyle,