Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/17082 K.2020/16273

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak

1-Hakaret suçu açısından; özel güvenlik görevlisi olarak çalışabilmek için 5188 sayılı Kanunun 10. maddesi uyarıca özel güvenlik eğitimini başarıyla tamamlamış olmak ve 11. maddesi uyarınca da Valilikten çalışma izni almak zorunlu olup, anılan Kanun'un 32. maddesine göre özel güvenlik görevlisi katılanların kendilerine karşı işlenen suçlar nedeniyle kamu görevlisi sayılabilmesi için yukarıda açıklanan koşulları taşıması gerektiği anlaşıldığından, katılanların bu koşulları taşıyıp taşımadığı araştırılmadan eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2-Bütün suçlar açısından;

a) Sanığın oturduğu sitede güvenlik görevlisi olan katılan ...’nın olay öncesinde sanığın eşine siteye ikinci araç sokamayacağını söylemesi üzerine, sanığın bu konuda katılanla konuşmasının tartışmaya dönüştüğü olayda, sanığın savunmalarında, katılan ...’nın da kendisine hakaret edip iteklediğini iddia etmesi karşısında, sanık hakkında TCK’nın 29 ve 129. maddelerin ve düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b) Sanığın tekerrüre esas alınan Beykoz (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2007/171 E. 2010/ 437 K. sayılı mahkumiyetinin doğrudan verilen kesin nitelikte adli para ceza olması ve verildiği tarih itibarı ile tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi, ayrıca hakaret suçu açısından, TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması halinde yeniden hüküm kurulurken, aynı Kanun'un 58/3. maddesi uygulanmayacağından, adli para cezası ve hapis cezalarından hangisinin seçileceğinin yeniden takdirinde zorunluluk bulunması,

c )Sanık hakkında kamu görevlisine hakaret suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 125/1. maddesine değinmeden doğrudan anılan Kanun'un 125/3-a maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

d) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un, 26.12.2020 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.