Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/17536 K.2017/14793

Hakaret, tehdit ve yaralama suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Gökçebey Asliye Ceza Mahkemesince verilen 09.05.2012 gün ve 2011/107 esas, 2012/109 karar sayılı hükmün sanık vasisi tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 03.07.2015 gün ve 2014/46574 esas, 2015/33070 sayılı kararıyla;

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit, yaralama ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... vasisinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak,

5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca "sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1. maddesinin a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması", biçiminde HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.04.20167 tarih ve 2017/3015 sayılı yazısında;

I-İTİRAZ NEDENLERİ

Sanık ... hakkında hakaret suçu yönünden, özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren TCK'nın 129. maddesi yerine, aynı Kanunun genel tahrike dair 29. maddesinin uygulanması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilerek, bozmanın temyiz istemi red edilen diğer sanık ...'na da sirayetine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde TCK'nın 53. maddesi yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmesi isabetli olmadığından, itiraz yoluna başvurulması zorunlu görülmüştür.

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, hakaret suçundan sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararının düzeltilerek onanmasına dair, Dairemizin 03.07.2015 tarihli kararına ilişkindir.

III- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 03.07.2015 gün ve 2014/46574 esas, 2015/33070 karar sayılı, sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA,Gökçebey Asliye Ceza Mahkemesince verilen 09.05.2012 gün ve 2011/107 esas, 2012/109 karar sayılı hükmün sanık ... hakkında hakaret suçu yönünden yeniden incelenmesi sonucu:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hakaret eylemini haksız tahrik koşulları altında gerçekleştirdiği kabul edilen sanık hakkında özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren TCK'nın 129. maddesi yerine aynı Kanunun genel tahrike ilişkin 29. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

3-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24.11.2015 gün ve 29582 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... vasisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden itiraz yazısına uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, bozmanın hakaret suçu yönünüden CMK'nın 306. maddesine ve bozmanın niteliğine göre hakkındaki hüküm kesinleşen sanık ... ....'na sirayetine, 17/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.