Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/19243 K.2018/2288

Bozma kararı üzerine Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanıklara yükletilen yaralama ve mala zarar verme suçlarından dolayı kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanıklar ..., ... ve ...'un tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

B-Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanıkların TCK'nın 119/1-c maddesinde gösterildiği şekilde, birden fazla kişi ile birlikte bu suçu işlemeleri nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

1-Avukat olan katılan ...'nun, sanık ...'dan vekalet ilişkisine dayalı alacağının olması nedeniyle, sanık ... ve oğulları olan diğer sanıklarla, alacağının tahsili konusunda yazılı bir sözleşme düzenlendiği, ancak katılanın, bürosunda görüştüğü sanıklara bu sözleşmeye uymayacağını söylemesi üzerine tartışmanın başladığının anlaşılması ve Dairemizin 26.06.2014 tarih ve 2013/14167 esas, 2014/23281 karar sayılı ilamında, katılanın, sanıklarla birlikte imzaladığı protokolü elinden almaya çalışması ve protokole uymak istememesi üzerine suçların işlendiğinin anlaşılması karşısında,

tahrik hükmünün uygulanması olanağının tartışılmaması nedeniyle bozma kararı verildiği; mahkemece bozmaya uyularak kurulan hükümde, bozma kararında geçen "elinden almaya çalışması" konusunda değerlendirme yapılarak tahrik hükmünün uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği halde, bozma kararında ifade edilen " protokole uymak istememesi üzerine suçların işlendiği" hususu üzerinde durulup değerlendirilme yapılmadan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,