Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/20490 K.2021/1805

özel hayatın gizliliğini ihlal suçu HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/485 E. 2012/131 K sayılı ilamına konu hükümlülüğü nedeniyle mükerrir olduğu halde, hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Tüm suçlar açısından; sanığın aşamalarda, müştekiyle birlikte olduğu dönemde müştekiye internet hesabının şifresini verdiğini, müştekinin kendisi adına internet hesabı açtığını savunup suçlamaları reddetmesi karşısında, suça konu mesajların gönderildiği ve ulaştığı bilgisayarların IP adreslerinin belirlenerek sanık ve müştekiye ait olup olmadıklarına mesajların hangi IP ardeslerinden gönderildiğine ilişkin bilirkişi raporu alınmadan eksik inceleme ile sanık hakkında yüklenen suçlardan mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Özel hayatın gizliliğini ihlal suçu açısından; iddia ve kabule göre, sanığın müştekinin mahrem görüntülerinin kayıt altına alınmasına ilişkin kanıtların neler olduğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında yüklenen suçtan mahkumiyet kararı verilmesi,

b) Tehdit suçu açısından; suça konu mesaj içeriklerinin bütünü değerlendirildiğinde, tehdit içeren sözlerin hüküm kurulan şantaj suçunu oluşturan sözlerin kapsamında kaldığı ve şantaj kastıyla yazıldığının anlaşılması karşısında, yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında ayrıca tehdit suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,