Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/2565 K.2017/26761

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, gerekçeli kararın tebliğinin usulüne uygun yapılmaması sebebiyle sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu belirlenerek, 07/05/2015 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, katılana gönderdiği 30/07/2013 tarihli mesajda yer alan “ Benim paramı getirme senin a.. koyacam annenin babanın gözü önünde onlara da ibret olur” şeklindeki sözlerin, TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesi kapsamındaki tehdit suçunu oluşturduğu, gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın katılana yönelik yukarıda anılan tehdit dışında farklı bir zamanda '' o parayı senden fayiziyle alicam sana yapıcamıda yapıcam'' şeklinde farklı zamanlarda birden fazla tehditte bulunması karşısında, sanık hakkında ayrıca TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı, yine sanığa isnat edilen TCK'nın 125/1. maddesi kapsamındaki hakaret suçu önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,