Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/302 K.2017/25708

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında, kesin nitelikte ve temyize gelmeyen hakaret ve yaralama suçlarından kurulan hükümlerde seçimlik cezalardan adli para cezası tercih edilmesine rağmen, tehdit suçundan hüküm kurulurken hapis cezasının TCK'nın 50. maddesinde düzenlenen seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına karar verilerek çelişkiye yol açılması,

2-Sanık hakkında kısa süreli hapis cezasına hükmedilmesine karşın, cezanın TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmemesinin gerekçesi olarak "verilen cezanın doğrudan adli para cezası olması" şeklinde gösterilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

3-Hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

.2.